Hoe het begon......... 

Als van-huis-uit kampeerders hielden we het zelden langer dan 2 a 3 dagen op één stek uit. Niet aflatende reislust deed ons steeds verdertrekken.
Het opbouwen en afbreken van de tent vonden we storend en 'verloren' tijd. Ook de almaar stijgende prijzen bij campings zaten ons niet lekker.

April 2005 ging een lang gekoesterde wens in vervulling: We kochten ons eerste campertje.
Fred's wens, een Volkswagenbusje, werd verlaten omdat Els een vast bed en een eigen toilet toch wel prettiger vond.

We zochten lang op Marktplaats totdat we, dicht bij huis, een camper vonden die binnen ons -bescheiden- budget paste. T
Toen we deze camper 'in het eggie' zagen waren we verkocht! 
Na een proefrit, uitleg van de eigenaar en een beetje pingelen(door Els...!) hakten we de knoop door: "VERKOCHT!"


Ons eerste campertje
Hymer, bwjr 1984, op Mitshubishi L300-chassis.


 ....en het roemloos einde, februari 2006.... 

De eerst trip was om rij-ervaring op te doen en de camper nader te leren kennen. 
We merkten dat de autosnelweg niet het ideale parcours was. Met 85 a 90 kmh liet de motor een tevreden geluid horen en deze snelheid is niet echt lekker tussen de "Brummi's", het zware vrachtverkeer. Geen probleem. Dan maar via secundaire wegen. Dat vonden we eigenlijk ook leuker, meer toeristisch. 
Met een paar tussenstops belandden we in Laren, in de Gelderse Achterhoek. Daar zouden we een boerderijcamping opzoeken.
Er moest getankt worden: Op naar een tankstation. Zie daar het gevaar van routine: Onze personenauto reed op diesel. U raadt het al! 
Gelukkig kon er op zaterdagmiddag een garagebedrijf gevonden worden om de diesel uit de benzinetank te pompen. 
Door de constructie van de tank lukte het niet om deze geheel leeg te krijgen maar dat was volgens de monteur niet echt een probleem. 
Na het aftanken met benzine, startte de monteur. De camper verdween in grote rookwolken. "Geeft niet, gaat wel over!" zei de monteur. 
Op ons dringend verzoek reed hij een ronde door het dorp om ons te overtuigen dat het echt ging. Okee. 
Opweg dan maar. We besloten een flink stuk te rijden om diesel en benzine goed te mixen. Bij elke kruispunt bleef de voet op het gaspedaal omdat bij stationair draaien er veel protest kwam van de motor. Andere automobilisten keken ons meewarig aan vanwege het nog steeds indrukwekkend rookgordijn. 
Via een omweg kwamen we in Ermelo waar we een plaats vonden op de boerderijcamping waar we eerder, toen nog als tentkampeerders, waren. 
De eerste overnachting in onze eigen camper, de eerste keer ons eigen potje koken......: 
Hier is onze verslaving begonnen!

Februari 2006 gingen we naar Slovenië om, na 9 jaar vakanties in dit mooie land, het ook eens in wintertooi te bekijken. 
Sloveense vrienden boden ons gastvrij onderdak. 
We durfden dit niet aan met de camper en reisden dus met onze Fiat Seicento. 
We waren 2 dagen bij onze vrienden toen we een telefoontje kregen van onze thuis-buurvrouw............ 
Zij vertelde, snikkend, dat de achtergebleven camper door vandalen in brand gestoken was!
Onze dochter heeft het naar beste kunnen afgehandeld, maar: "Vriend & Toeverlaat", de politie, vond het niet nodig om nader onderzoek te doen, ook de brandweer vond dit niet nodig.............. 
Terugkeren vanuit Slovenië vonden we niet zinvol want het kwaad was al geschied.
Dochter en schoonzoon hebben gezorgd dat de overblijfselen 
werden afgevoerd, dit was overigens het enige dat de verzekering vergoedde!
We hebben dit verlies in Slovenië verwerkt en daar via Marktplaats al een optie genomen op een nieuwe-oude camper. 

Het stond voor ons al vast: "We blijven camperen!" 
Direct na terugkeer zijn we naar het uiterste noorden van Friesland gereisd om de gereserveerde camper te bekijken. 
Deze voldeed ruim aan onze wensen. Zes jaar jonger, een cassettetoilet, een mooiere toiletruimte, een vaste schoon- en vuilwatertank, kortom: Duidelijk comfortabeler. 
Deze keer géén ruimte voor pingelen maar we kregen wel de vrijwel complete inrichting erbij: Potten, pannen, servies, stroomkabels enzovoort. Fijn, want deze zaken waren immers ook in vlammen opgegaan. 
De koop werd gesloten en trots ging we opweg naar huis. 
April 2006 maakten we de eerste grote trip met deze camper. Een Duitsland-toer waarbij o.a. de Eifel, het Odenwald, Saarland en de Moezel werden aangedaan.
Deze trip eindigde in een garage in Bernkastel-Keus vanwege een defecte koppakking. Na 2 weken konden we hem tegen betaling van € 850,= ophalen............ 

Een tegenvaller, omdat we vanwege de koop van een particulier geen garantie hadden. 
Aan de andere kant: Bij een camperbedrijf hadden we voor deze camper zeker 2 a 3 duizend euro meer moeten neertellen.

 < < <Onze tweede camper:
Brüstner A550-opbouw op een Fiat Ducato 1.9 TD- chassis, bouwjaar: 1990.
Motor: 1.9 turbodiesel, 5 versnellingen. 
Gescheiden accu's, koelkast, boiler, aparte wasruimte met cassettetoilet.
Onze derde camper           > > >
Merk: CI (In Nederland vrij onbekend) Model Corfu

Technische gegevens: 6 meter lang, op Fiat Ducato-chassis, 1.9 TD
Vast frans bed.
In 2011 ontvingen we een erfenis. Na ruim overleg werd besloten deze te besteden aan onze derde camper. 
Dit besluit werd makkelijker omdat we met onze Bürstner onze kinderen blij konden maken. Zij zijn inmiddels ook ernstig verslaafd! 
Zijn we onderweg dan plannen we onze reis meestal zó dat we onze kinderen, on tour tijdens hun vakanties, ergens treffen om dan een poosje samen te reizen.

Maar........
In april 2018 waren we weer de pineut! Twee parkeerplaatsen van onze camper werd, alweer door vandalen, een caravan in brand gestoken, deze brandde volledig uit. Door de hitte werd onze camper zodanig beschadigd dat hij total-loss verklaard werd. Dat betekende alweer nauwelijks verzekeringsuitkering.
Ook deze 'smeltcamper' gaat weer naar onze kinderen. Zij zijn erg handig èn technisch en verwachten hem weer reisklaar te kunnen maken. Komt wel op het juiste moment want de Bürstner stond al langer stil vanwege ernstige en kostbare motorproblemen.
Na het bekijken van circa 500 campers op internet vonden we een 'oude-nieuwe' die aan onze bescheiden wensen voldeed: een Rapido Randonneur, bwjr 1994.
                 

Duimt u met ons mee dat we hier meer geluk mee hebben?

 

NAAR BOVEN