Hoe het begon......... 

April 2005 ging een lang gekoesterde wens in vervulling: We kochten ons eerste campertje. 
Als van-huis-uit kampeerders hielden we het zelden langer dan 2 a 3 dagen op één stek uit. 
Niet aflatende reislust deed ons steeds verdertrekken.
Het opbouwen en afbreken van de tent vonden we storend en 'verloren' tijd. 
Ook de almaar stijgende prijzen bij campings zaten ons niet lekker.
Fred's wens, een Volkswagenbusje, werd verlaten omdat Els een vast bed en een eigen toilet toch wel prettiger vond.
We zochten lang op Marktplaats totdat we, dicht bij huis, een camper vonden die binnen ons -bescheiden- budget paste. Toen we deze camper 'in het eggie' zagen waren we meteen verkocht! 
Na een proefrit, uitleg van de eigenaar en een beetje pingelen(door Els...!) hakten we de knoop door: "VERKOCHT!"


Ons eerste campertje
Hymer, bwjr 1984, op Mitshubishi L300-chassis.


 ....en het roemloos einde, februari 2006.... 

De eerst trip was om rij-ervaring op te doen en de camper nader te leren kennen. 
We merkten dat de autosnelweg niet het ideale parcours was. Met 85 a 90 kmh liet de motor een tevreden geluid horen en deze snelheid is niet echt lekker tussen de "Brummi's", het zware vrachtverkeer. Geen probleem. Dan maar via secundaire wegen. Dat vonden we eigenlijk ook leuker, meer toeristisch. 
Met een paar tussenstops belandden we in Laren, in de Gelderse Achterhoek.
Daar zouden we een boerderijcamping opzoeken.
Er moest getankt worden: Op naar een tankstation. Zie daar het gevaar van routine: Onze personenauto reed op diesel. 
U raadt het al! 
Gelukkig kon er op zaterdagmiddag een garagebedrijf gevonden worden om de diesel uit de tank te pompen. 
Door de constructie van de tank lukte het niet om deze geheel leeg te krijgen maar dat was volgens de monteur niet echt een probleem. Na het aftanken met benzine, startte de monteur. De camper verdween in grote rookwolken. "Geeft niet, gaat wel over!" zei de monteur. 
Op ons dringend verzoek reed hij een ronde door het dorp om ons te overtuigen dat het echt ging. Okee. 
Opweg dan maar. We besloten een flink stuk te rijden om diesel en benzine goed te mixen. Bij elke kruispunt bleef de voet op het gaspedaal omdat bij stationair draaien er veel protest kwam van de motor. 
Andere automobilisten keken ons meewarig aan vanwege het nog steeds indrukwekkend rookgordijn. 
Via een omweg kwamen we in Ermelo waar we een plaats vonden op de boerderijcamping waar we eerder, toen nog als tentkampeerders waren. 
De eerste overnachting in onze eigen camper, de eerste keer ons eigen potje koken......: 
Hier is onze verslaving begonnen!

Februari 2006 gingen we naar Slovenië om, na 9 jaar vakanties in dit mooie land, het ook eens in wintertooi te bekijken. 
We durfden dit niet aan met de camper, reisden dus met onze Fiat Seicento. Sloveense vrienden boden ons gastvrij onderdak. 
We waren 2 dagen bij onze vrienden toen we een telefoontje kregen van onze thuis-buurvrouw............ 
Zij vertelde, snikkend, dat de achtergebleven camper door vandalen in brand gestoken was!
Onze dochter heeft het voor ons naar beste kunnen afgehandeld. "Vriend & Toeverlaat", de politie vond het niet nodig om nader onderzoek te doen, ook de brandweer vond dit niet nodig.............. 

Terugkeren vanuit Slovenië vonden we niet zinvol want het kwaad was al geschied.
Dochter en schoonzoon hebben gezorgd dat de overblijfselen 
werden afgevoerd , dit was overigens het enige dat de verzekering vergoedde!
We hebben dit verlies in Slovenië verwerkt en daar via Marktplaats al een optie genomen op een nieuwe-oude camper. 

Het stond voor ons al vast: "We blijven camperen!" 
Direct na terugkeer zijn we naar het uiterste noorden van Friesland gereisd om de gereserveerde camper te bekijken. 
Deze voldeed ruim aan onze wensen. Zes jaar jonger, een cassettetoilet, een mooiere toiletruimte, een vaste schoon- en vuilwatertank, kortom: Duidelijk comfortabeler. 
Deze keer géén ruimte voor pingelen maar we kregen wel de vrijwel complete inrichting erbij: Potten, pannen, servies, stroomkabels enzovoort. Fijn, want deze zaken waren immers ook in vlammen opgegaan. 
De koop werd gesloten en trots ging we opweg naar huis. 
April 2006 maakten we de eerste grote trip met deze camper. Een Duitsland-toer waarbij o.a. de Eifel, het Odenwald, Saarland en de Moezel werden aangedaan. Deze trip eindigde in een garage in Bernkastel-Keus vanwege een defecte koppakking. Na 2 weken konden we hem tegen betaling van € 850,= ophalen............ 
Een tegenvaller, omdat we vanwege de koop van een particulier geen garantie hadden. 
Aan de andere kant: Bij een camperbedrijf hadden we voor deze camper zeker 2 a 3 duizend euro meer moeten neertellen.

 < < <Onze tweede camper:
Brüstner A550-opbouw op een Fiat Ducato 1.9 TD- chassis, bouwjaar: 1990.
Motor: 1.9 turbodiesel, 5 versnellingen. 
Gescheiden accu's, koelkast, boiler, aparte wasruimte met cassettetoilet.
Onze derde, huidige camper > > >
Merk: CI (In Nederland vrij onbekend) Model Corfu
Technische gegevens: 6 meter lang, op Fiat Ducato-chassis, 1.9 TD
Vast frans bed.
In 2011 ontvingen we een erfenis. Na ruim overleg werd besloten deze te besteden aan onze derde camper. 
Dit besluit werd makkelijker omdat we met onze Bürstner onze kinderen blij konden maken. 
Zij zijn inmiddels ook ernstig verslaafd! 

 

NAAR BOVEN